சரி வா செல்லலாம்.

நான் வரவில்லை நீ மட்டும் தனியாகச் செல்.

யாரும் செல்ல வேண்டாம். நாம் வீடு திரும்புவோம்.

அணில் நண்பரே! காட்டிற்குச் செல்வதா? அங்க மிகவும் ஆபத்தமான இடமாயிற்றே. கொடிய மிருகங்கள் இருக்குமே? வேண்டாம் நண்பரே நாம் இங்கயே விளையாடலாம்.

அணிலாரே, அங்கு என்னவோ ஒலி கேட்கிறது. கொடிய மிருகத்தினுடையது. இங்கேதான் நோக்கி வருகிறது போல. இப்பொழுது எண்ண செய்வது?

ஏதோ ஓர் ஒலி கேட்கிறது. பரவாயில்லை நாம் தொடர்ந்து விளையாடுவோம்.

ஒன்றுமே சொல்லவில்லை

அந்த ஒலியைப் பொருட்படுத்தவில்லை.

முயலைக் கூட்டிக் கொண்டு காட்டை விட்டு ஓடியது.

அணில் முயலை விட்டு விட்டு மரத்தின் மீது ஏறியது.

அணில் முயலையும் அழைத்துக் கொண்டு மரத்தின் மீது ஏறியது.

அணிலும் முயல் கூடவே கீழே இருந்தன.

கரடிக்கு பசிக்கவில்லை

கரடிக்கு இறந்த உணவை சாப்பிடாது.

கரடிக்கு முயலைக் கண்ணுக்குத் தெரியவில்லை

கரடி அந்த இடத்திலே இல்லை.

ஒன்றும் கூறவில்லை

அணிலைக் கூட்டிக் கொண்டு வீடு திரும்பியது

அன்பான நண்பனை ஆபத்தில் அறி என்பது போல உன் சுயரூபத்தைப் புரிந்து கொண்டேன் என்று கூறியது

முயல் அணிலை விட்டு ஓடிச் சென்றது.

யார் நமக்கு ஆபத்து நேரத்திலும் தன் உயிரையும் பொருட்படுத்தாமல் உதவி செய்கிறார்களோ அவர்கள்தான் உண்மையான நண்பர்.

நண்பன் தக்கச் சமையத்தில் உதவி செய்யாவிட்டாலும் பரவாயில்லை.

உண்மையான நட்பு ஆபத்து நேரத்தில் அறிந்து கொள்ள வேண்டும் என்று அவசியம் இல்லை.

நண்பன் வாழக்கைக்கு மிகவும் அவசியம்