การระบุจุดประสงค์ของผู้เขียน แผ่นงานสำหรับ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2

แนวทางที่มีประสิทธิภาพที่สุดคือการวางรากฐานการสอนโดยใช้กรอบ PIE — โน้มน้าวใจ ให้ข้อมูล ให้ความบันเทิง — และให้ผู้เรียนได้สัมผัสกับข้อความสั้นๆ ที่หลากหลายซ้ำๆ ก่อนที่จะขอให้พวกเขาจำแนกวัตถุประสงค์ด้วยตนเอง เริ่มต้นด้วยข้อความต้นแบบที่วัตถุประสงค์ชัดเจน เช่น โฆษณาที่โน้มน้าวใจอย่างชัดเจน หรือบทความแนะนำวิธีการใช้งานที่ตรงไปตรงมา จากนั้นค่อยๆ แนะนำข้อความที่คลุมเครือซึ่งต้องอนุมานวัตถุประสงค์จากโครงสร้างของข้อความ การเลือกใช้คำ และน้ำเสียง การจำลองกระบวนการวิเคราะห์อย่างชัดเจน — การคิดออกมาดังๆ เกี่ยวกับเหตุผลที่การเลือกใช้คำเฉพาะบ่งบอกถึงเจตนา — จะช่วยสร้างทักษะการให้เหตุผลที่ผู้เรียนต้องการซึ่งสามารถนำไปใช้ได้ในหลายบริบท

ในงานเขียนประเภทนิยาย จุดประสงค์หลักมักเป็นการให้ความบันเทิง แม้ว่าผู้เขียนอาจสอดแทรกเจตนาโน้มน้าวใจหรือให้ข้อมูลไว้ในเรื่องราวด้วยก็ตาม ในงานเขียนประเภทสารคดี จุดประสงค์จะเปลี่ยนไปสู่การให้ข้อมูลหรือการโน้มน้าวใจ ขึ้นอยู่กับว่าข้อความนั้นนำเสนอข้อเท็จจริงที่เป็นกลางหรือใช้หลักฐานและวาทศิลป์เพื่อโน้มน้าวความคิดของผู้อ่าน การสอนให้นักเรียนแยกแยะความแตกต่างระหว่างบริบทเหล่านี้มีความสำคัญ เพราะลักษณะเด่นของข้อความเดียวกัน เช่น ภาษาที่แสดงอารมณ์ อาจบ่งบอกถึงจุดประสงค์ที่แตกต่างกันไปตามประเภทของงานเขียน

การฝึกฝนโดยใช้บทความเป็นวิธีที่ตรงที่สุด: นักเรียนอ่านข้อความสั้นๆ และต้องระบุจุดประสงค์ จากนั้นอ้างอิงหลักฐานเฉพาะจากข้อความที่สนับสนุนเหตุผลของตนเอง กิจกรรมการจัดกลุ่มที่นักเรียนจัดหมวดหมู่บทความชุดหนึ่งตามจุดประสงค์ และแบบฝึกหัดเปรียบเทียบที่บทความสองเรื่องในหัวข้อเดียวกันมีจุดประสงค์ที่แตกต่างกัน ก็มีประสิทธิภาพสูงเช่นกัน แบบฝึกหัดที่มีโครงสร้างเหล่านี้สร้างนิสัยการอ่านอย่างมีจุดประสงค์มากกว่าการอ่านแบบ passively

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุดคือการสับสนระหว่างหัวข้อกับจุดประสงค์ — นักเรียนมักจะอธิบายว่าข้อความนั้นเกี่ยวกับอะไรมากกว่าที่จะอธิบายว่าทำไมผู้เขียนจึงเขียนขึ้นมา ความเข้าใจผิดที่เกี่ยวข้องอีกประการหนึ่งคือการสันนิษฐานว่าข้อความใดๆ ที่มีข้อเท็จจริงนั้นเป็นข้อมูลโดยอัตโนมัติ ในความเป็นจริงแล้วข้อเท็จจริงมักถูกใช้เป็นหลักฐานโน้มน้าวใจ นักเรียนยังประสบปัญหาในการทำความเข้าใจข้อความที่ผสมผสานจุดประสงค์ต่างๆ เช่น บทความเชิงบรรยายที่ทั้งให้ความบันเทิงและโน้มน้าวใจ และจำเป็นต้องได้รับการสอนอย่างชัดเจนเพื่อระบุจุดประสงค์หลัก

สำหรับนักเรียนที่อ่านหนังสือไม่คล่อง ควรลดภาระทางความคิดโดยใช้ข้อความที่สั้นกว่าและชัดเจนกว่า โดยที่คำบอกจุดประสงค์นั้นชัดเจนและปรากฏบ่อยครั้ง การใช้โครงสร้างประโยค เช่น 'ผู้เขียนเขียนสิ่งนี้เพื่อ ___ เพราะ ___' จะช่วยให้นักเรียนมีจุดเริ่มต้นในการวิเคราะห์อย่างเป็นระบบโดยไม่ลดความจำเป็นในการคิด บน Wayground ครูสามารถเปิดใช้งานการอ่านออกเสียงเพื่อให้นักเรียนได้ฟังข้อความที่อ่านให้ฟัง และการลดตัวเลือกคำตอบเพื่อให้นักเรียนเลือกจากตัวเลือกที่น้อยลง ซึ่งทั้งสองอย่างนี้สามารถกำหนดให้กับนักเรียนแต่ละคนได้โดยไม่ต้องแจ้งให้นักเรียนคนอื่นทราบ

แบบฝึกหัดเกี่ยวกับจุดประสงค์ของผู้เขียนจาก Wayground มีให้เลือกทั้งแบบไฟล์ PDF ที่สามารถพิมพ์ได้สำหรับการใช้งานในห้องเรียนแบบดั้งเดิม และในรูปแบบดิจิทัลสำหรับสภาพแวดล้อมการเรียนรู้แบบบูรณาการเทคโนโลยีหรือการเรียนรู้ทางไกล แบบฝึกหัดแต่ละชุดมีเฉลยคำตอบ ช่วยให้สามารถให้ข้อเสนอแนะได้ทันที ไม่ว่าจะใช้เป็นแบบฝึกหัดแบบมีผู้แนะนำ การทำงานอิสระ หรือการประเมินผลระหว่างเรียน ครูยังสามารถนำแบบฝึกหัดเหล่านี้ไปใช้เป็นแบบทดสอบสดบน Wayground เพื่อให้นักเรียนได้รับประสบการณ์แบบโต้ตอบ พร้อมทั้งรวบรวมข้อมูลการตอบกลับโดยอัตโนมัติ