Darmowe arkusze robocze Obszar kompozytowy do wydrukowania dla Klasa 12

Zastosuj zadania, w których rozkład nie jest oczywisty i poproś uczniów o naszkicowanie planu przed wykonaniem obliczeń. Poproś ich o wskazanie obszarów nakładających się lub wykluczonych, uzasadnienie każdego dodania lub odjęcia i sprawdzenie, czy ostateczny obszar jest uzasadniony w kontekście.

Priorytetem powinny być figury wieloetapowe, nakładające się obszary, wielokąty połączone z okręgami oraz rzeczywiste problemy z planami pięter lub projektami. Jednym z przydatnych zadań jest poproszenie uczniów o rozwiązanie figury poprzez rozkład, a następnie zweryfikowanie wyniku poprzez umieszczenie jej w większym kształcie i odjęcie niewykorzystanego obszaru.

Nie ograniczaj się do błędów arytmetycznych. Uczniowie mogą podwójnie liczyć nakładki, pomijać małe obszary, błędnie wnioskować o brakującej długości lub zbyt wcześnie zaokrąglać obliczenia okręgów pośrednich. Poproś ich o przesłanie opisanego diagramu z równaniami, aby źródło błędnego wyniku było widoczne.

Arkusze ćwiczeń można przechowywać w formie cyfrowych quizów na platformie Wayground lub pobrać w formie plików PDF do wydruku i ćwiczenia na papierze. Każdy arkusz ćwiczeń zawiera pełny klucz odpowiedzi, a wydrukowane prace można zeskanować i ocenić za pomocą aplikacji Wayground for Teachers.

Metoda Composite Area odzwierciedla nacisk Common Core na zastosowanie pomiarów geometrycznych do modelowania problemów. Bazuje ona na standardowych wzorach powierzchni, analizując obszary nieregularne, rozwiązując nakładki oraz wykorzystując dekompozycję w projektowaniu, optymalizacji i późniejszej pracy z metodami powierzchni lub metodami opartymi na rachunku różniczkowym i całkowym.

Zaoferuj wersję z rusztowaniem, z większym tekstem i szerszymi odstępami dla uczniów opanowujących skomplikowane wizualnie rysunki, a jednocześnie przydzielaj nieoznaczone diagramy uczniom gotowym na większą samodzielność. W sesjach cyfrowych dłuższy czas może być pomocny dla uczniów, którzy potrzebują więcej czasu na zorganizowanie wieloetapowych obliczeń.

Powinni samodzielnie rozkładać złożone figury, określać brakujące pomiary, zarządzać nakładającymi się lub usuniętymi obszarami oraz bronić kolejności stosowanych wzorów. Celem jest dokładne modelowanie, a nie proste podstawianie liczb do znanych wzorów obszarowych.